suluk rasa
Ing sajroning budaya adiluhung Jawi, “rasa” dudu namung prakara emosi. Rasa punika tataran spiritual kang nyambungake manungsa kaliyan alam, leluhur, lan Gusti Kang Maha Kawasa. Rasa, ing makna sejatinipun, punika dalan ngraih kawaskithan, pamedar kang adoh saka pangrasan kasar, nanging luwih jero: suluk, patrap, lan padhang batin.
---
Ngraos: Ora Mung Krasa, Nanging Mrasakake
Ngraos tegesipun nggadhahi katrampilan batin kanggo ngrungokaké apa kang ora diucapaké, ndeleng apa kang ora katon, lan mangertosi apa kang ora diandharaké. Lelaku ngraos ndadekake manungsa luwih padhang, luwih bijak, lan luwih waspada marang pituduhing urip.
Rasa iku kawruh alus kang boten bisa dipunukur nganggo logika. Nanging saged katrajang liwat kasile laku batin, kayata:
Semedi
Tapa
Mriyayeni pangandikan
Rumeksa ati
Ngrumat hubungan roso kaliyan sadulur, leluhur, lan alam.
---
Suluk: Lelaku Kang Sunyi, Nanging Padhang
Suluk punika lelampahan batin ngliwati rerangkening rasa, minangka piwulang agung saking para wali lan pinisepuh. Ing suluk rasa, tiyang sinau nengen dhiri, mbusak rereget rasa kados drengki, gumunggung, lan kagolèkan pujian.
Salah satunggal piwulang kang misuwur:
> “Yen wis biso ngrungokaké rasa, mula wis biso nyambung kaliyan sangkan paraning urip.”
Ing kapitadosan Jawa, manungsa saged nemu kawaskithan nalika atiné resik, pikirané jernih, lan rasané nyambung kaliyan getaraning jagad.
---
Ngraos Rasa Alam, Rasa Sesami, lan Rasa Gusti
Tataran rasa wonten tigang lapis:
1. Rasa Alam – ngraos owahing angin, swara manuk, tandha langit. Alam asring ndhawuhake pitutur.
2. Rasa Sesami – panguwasaning rasa nyambung kaliyan raosing liyan: ngerti yen ana kang sedhih sanajan ora matur.
3. Rasa Gusti – meneng, nanging ngemot kawruh. Yen rasa wis nyambung kaliyan Gusti, panjenengan ora perlu manembah nganggo tembung, nanging manembah nganggo raos.
---
Laku Ngraos Kanggo Kawaskithan
Ngraos iku lelampahan spiritual kang ora kasat mata, nanging gadhah teges abot ing urip saben dinten:
Ngerti kapan kudu meneng lan kapan kudu matur.
Rumangsa kapan kahanan mbutuhake tindak, lan kapan mung kudu pasrah.
Mrasakake swasana tanpa kudu ngandharake.
Rasa ora nate goroh. Nanging rasa mbutuhake ati kang resik lan ora dipunbungkusi ambek pribadi.
---
Rasa Iku Guru Kang Paling Sejati
Wonten petuah sepuh:
> “Sadurunge sinau ngendika, sinaua ngrasa.”
“Sadurunge martakake kawruh, sinaua mriksa ati.”
Saking mriku, suluk rasa punika laku kanggo nyumurupi jagad, boten mawon jagad njawi, nanging jagad ing sajroning awak. Rasa maringi pituduh, mbukak lawang pangerten, lan nuwuhaken pangapura sejati.
---
Pungkasan: Rasa Punika Obor
Nalika pikiran padam, logika buntu, lan kahanan peteng — rasa iku obor kang nyinari dalan urip. Laku rasa ora gampil, awit mbutuhake katresnan, ketulusan, lan tekad kang resik.
Lelampahan rasa punika laku suci kang nuntun kita ngambah panguripan kang luwih meneng, luwih terang, lan luwih cedhak kaliyan sejating urip.
> "Rasa ora bisa didangu, nanging bisa dirasakake. Sapa kang setya marang rasa, bakal pinaringan padhang ing sajroning peteng.”
Komentar
Posting Komentar