serat Candra mangsa

Serat Candhamanungsa

Bab III – Panyandhanganing Rasa

> 🪔 "Wong kang ngraos lara botên mesthi lemah, nanging ing kono pepadhang katemu. Beban punika dudu paukuman, nanging piwulang kang ngancik jero.”

Saben tiyang gadhah bebanipun piyambak. Saking raos kuciwa, kapituwonan, ngantos rasa tan kinira. Nanging kawula sinau, menawi ngelawan rasa punika botên paring katentreman. Sing sejati, kudu nampani rasa, botên mung ngempet.

> 💧 "Tangis punika dudu pratanda ringkih. Nanging padhamaning rasa kang sejati, pralambanging manungsa isih urip."

---

Nyangga rasa punika dudu sabar kosong. Nanging sabar kang mangertosi, sabar kang tansah ngajèni dhiri, lan botên ngeculaké paugeran sanadyan ing antarane sangsara.

> 🍃 "Kados godhong ing sepet, sanadyan keblèsèr angin, tetep nurun kanthi lêmês, botên protes marang angin.”

-

Kawruh punika botên namung wonten ing geguritan lan kitab. Asring malah dumunung ana ing rasa lara. Rasa punika guru, sabisa manungsa sagêd nampa kanthi batin kang legawa.

> 🔍 "Nyangga rasa punika mirib ndeleng lintang ing wengi peteng — katon adoh, nanging maringi arah. Mbotên kados srengenge kang madhangi, nanging nuntun nalika pepeteng.”

Piwelinging Bab III:

> 🧘‍♂️ "Wong kang sagêd nyangga rasa tanpa sengit punika dudu lemah, nanging manungsa kang sejati wis kalatih. Botên ngoyak menang, nanging ngudhari beban kanthi ikhlas."

Tutuping Bab III:

Kawigatening manungsa dudu wonten ing kamulyanipun, nanging wonten ing caranipun nampani saben rasa kanthi penuh welas asih. Wondene rasa abot punika dudu mungsuh, nanging kanca kang ngajak dhiri tuwuh.

> 🌾 "Manungsa botên kawilang saking pundi panjenenganipun medal, nanging saking pundi dhèwèké paring pangapunten."