sastra jendra
Sastro Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu: Sesanti Leluhur Tumrap Kawicaksanan Sajati
Sastra Jendra Hayuningrat Pangruwating Diyu dudu mung tembung lintang-lintang, nanging dadi sesanti kang ngemu kawruh kang adiluhung, jero, lan ngedoh saka pengertèn lahiriyah. Iki sawijining piwulang spiritual kang dadi jantunging filsafat kasunyatan Jawa, kang tuwuh saka rasa, batin, lan kadonyan kang wus kasepuh déning para pinisepuh.
---
Sastro Jendra: Kawruh Kang Murbeng Dumadi
Tembung "Sastro Jendra" bisa diwaca minangka sastra (tulisan, piwulang, utawa tatanan) lan jendra (panguripan kang agung). Tegesipun: kawruh agung kang dadi dasar panguripan, kawruh kang ora mung ditampa nganggo pikiran, nanging kudu digayuh nganggo rasa sejati. Kawruh iki ora mung sinau saka buku, nanging saka panyuwunan, pamrih suci, lan penyaksian dhiri.
Para leluhur nganggep Sastro Jendra minangka ilmu kasampurnaning urip. Ora kanggo gumunggung, nanging kanggo ngambah dalan mulurung batin, ngerti sangkan paraning dumadi: saka ngendi manungsa asal, apa tujuwané, lan kados pundi palungguhané marang Gusti.
---
Hayuningrat: Kamulyan Ing Alam Donya lan Alam Roh
Hayuningrat iku panggraita ayem, rukun, lan makmur ing donya. Nanging ora mung kamulyan lahir, nanging uga jero makna batin. Hayuningrat iku harmoni antaraning jagad cilik (microcosmos: awak lan jiwa manungsa) lan jagad gede (macrocosmos: alam semesta lan karsaning Gusti). Wong kang bisa nglebur rasa, ngraosake tresna lan laku tulus, bakal nggayuh hayuningrat sejati: urip kang cetha arah, kang kebak pangenalan diri.
---
Pangruwating Diyu: Pangentasing Wahyu Kang Kacekel Ing Angkara
Diyu iku pralambang sifat angkara murka, nafsu, kadonyan, lan kasektèn palsu. Pangruwating diyun iku tegesé: ngentasake utawa nyuwat kabutuhan, napsu, lan kekotoran batin kang njalari manungsa lali marang asal lan tujuwane.
Laku pangruwating diyun, ora liya laku prihatin: tapa brata, nyedhaki rasa suci, nyepih saka paseduluran jroning kadonyan, lan mbangun grapyak jroning sesambungan batin marang Gusti. Kang endi kang rusak kudu diresiki, kang peteng kudu dipadhangi.
---
Laku Sastro Jendra: Manembah Ora Mung Anganggo Tembung
Ora gampang nggayuh kawruh Sastro Jendra. Laku iki nuntut nyawiji antarane sembah raga (tumindak) lan sembah rasa (penghayatan). Ora mung nyebut asma Pangeran, nanging bisa ngrungu swarane jroning meneng. Bisa rumangsa anané Gusti ora mung ana masjid, pura, utawa gunung suci, nanging ana ing saben napas, saben lampah, saben tangis lan tawa.
Wong kang ngudi Sastro Jendra ora gampang nesu, ora rumangsa luwih, ora nyalahke wong liya. Nanging gelem nyawang urip minangka panggonan sinau, saben kahanan minangka piwulang, saben duka minangka pangilon.
---
Pungkasaning Ukara: Sastro Jendra Ora Kanggo Kabèh
Piwulang iki dudu kanggo kabèh wong. Leluhur kita ora ngawulang Sastro Jendra ing ngarepe umum. Amarga kawruh iki rawan dipurwani, digebyah uyah, dadi alat pamer, utawa malah kanggo nyasarake liyan. Nanging kanggo sing temen, kang jujur marang batine, sing wani lebur ing rasa sepi, Sastro Jendra iku dudu dogma, nanging dadi dalan bali marang rasa asale: manunggaling kawula lan Gusti.
Sastro Jendra ora mung ilmu, nanging panguripan kang sejati. Panguripan kang ngresiki rasa, ngasah budi, lan nyukani cahya kanggo saben lampah. Kang sapa sing bisa nglakoni, mula dialah kang bisa ngentasake diyuné dhéwé.
---
Komentar
Posting Komentar